Goudakaas bij artikel over echt lokaal product of marketing

Lokaal lekkers, echt of nep?

Lokaal kaasje, lokaal biertje, vleesspecialiteit uit de streek, streekproducten zijn hot. Toch zie ik vaak producten waarbij ik twijfel of ik het verhaal dat bij het product wordt weergegeven wel moet geloven. Hebben de kaasverkoper en ik wel hetzelfde idee bij een lokaal product? Ik kom lokale stadsbiertjes tegen in plaatsen zonder plaatselijke brouwerij. In dorpen zonder ook maar één kaasmakerij kom ik regelmatig een speciaal lokaal (boeren-)kaasje tegen.

Lokaal varkensvlees zonder herkomst

Enkele jaren geleden kwam ik een nieuw lokaal varkensvleesconcept tegen bij een horecagroothandel. Het klonk allemaal prima, alleen ………. Op de vraag waar de dieren gehouden werden en welke boer erbij hoorde, kreeg ik maar geen antwoord. Ik ken veel varkenshouders en ben in mijn eigen netwerk gaan vragen. Niemand wist het. Wat ook opviel was dat deze groothandel de enige was die dit lokale vlees verkocht. Volgens mij zou er toch nog zeker één ander bedrijf, een boer bijvoorbeeld, trots moeten zijn op dit initiatief. Ik had verwacht hier dan ook online iets over te vinden. Maar nee, het was nergens anders te koop.
Ik ben er niet achter gekomen hoe het zat en het concept bestaat niet meer. Het enige wat ik zou kunnen bedenken is dat dit lokale varkensvleesconcept niet meer was dan een sticker met vermelding van een streek. Anonieme stukken vlees werden zo omgetoverd tot streekproduct op de slagerijafdeling van de groothandel. Er was mogelijk vanuit restaurants vraag naar een mooi stukje lokaal vlees.  Restaurants gebruiken vaak maar bepaalde delen van een varken zoals varkenshaasjes. Je kunt echter van een paar lokale varkens niet alleen maar varkenshaasjes leveren. De rest van het dier moet ook op.

Ben ik nou zo’n pietlut dat ik hier over val? Ik heb het niet over de smaak, het kan een heerlijk product zijn maar dit is toch je reinste nepmarketing in plaats van echte? Wat vinden jullie? Zie ik het verkeerd en waar ligt de grens?

Laat weten wat jij er van vindt.

poster kaaslezing met proeverij

Dit is een onderwerp dat ook voorkomt in mijn lezingen.

De foto is van Shutterstock

5 reacties op "Lokaal lekkers, echt of nep?"

  1. Tja, ik vind de groothandel ook niet echt de meest logische plek voor lokaal varkensvlees. Dat haal/bestel je als restaurant bij de lokale boer… of bij OK.vlees. En dan is het wel terug te leiden naar een specifieke boer.
    Het zou zo moeten zijn zoals met eieren he…dat er een keurteken bestaande uit cijfers op staat uit welke stal het komt.
    En nee, ik vind je geen pietlut hierin. Ik vind het zelf ook belangrijk om te weten waar het vandaan komt. Er zijn winkeltjes hier waar ik écht lokale producten kan kopen. Ligt ook aan de goede samenwerking van “onze” boeren en telers, imkers, molenaars, brouwerij, bakkers. Je kan hier bv Bennekoms bier kopen, de rogge stond op de Hullenberg in het Bennekoms bos, en de Heidebrouwerij maakt er bier van.

  2. Ik ben het roerend met je eens. En misschien is niet iedereen zo fel als ik, maar als ik zoiets ontdek in een winkel of een restaurant (ik vraag ook door), zijn ze mij kwijt als klant. Ik heb weinig zin mijn geld uit te geven bij een onderneming die het nodig vindt om klanten zo voor het lapje te houden…

  3. Mee eens, als lokaal hot is komt bedrog dicht bij. Laten we maar geen nieuwe standaard bedenken. Zelf navragen , controleren en name en shamen daar waar het kan.

  4. Het is heel moeilijk om het hele dier via horeca te vermarkten, Je blijft zelf met de (on)courante delen zitten. Wel doen wij samen met Biolokaal in Coevorden en daar is ons vlees ook te verkrijgen. Wat wij proberen is de os van kop tot staart te verkopen en op is op. Dan moet de klant wachten tot de volgende slacht.

  5. Met bier zie je wel eens dat het lokaal in een plaatselijk schuurtje gebrouwen wordt en zo in de plaatselijke horeca beland. Ook zie je wel restaurants die sier willen maken met een eigen biertje en in overleg met een grote brouwer op een bepaald smaakje het restaurantlogo op het etiket laten plaatsen. Beide zijn dan min of meer plaatselijke bieren, maar in het eerste geval is de kans iets groter dat ook een regionale akkerbouwer leverancier is van de gerst. Maar ook die man/vrouw in dat schuurtje kan de grondstof verder weg halen.

    Met vlees zie je wel vaak dat de plaatselijke slager (al of niet zelf slachtend) aan geeft bij welke veehouder hij zijn vlees haalt. Dan hangt er wel ergens MRIJ vlees, of Piemontese vlees afkomstig van bedrijf….. Ook bij sommige restaurants zie je op de kaart van welke veehouder het rundvlees vandaan komt. Dat varkens zo ook uitgemarkt worden heb ik nog nooit gezien, maar het zou me niets verbazen dat bijvoorbeeld de Beukentuin in Hoogeloon of de Elshorst in Diessen een vast kanaal hebben. Biologische varkens hebben in de ogen van sommige consumenten toch een plus. Maar als men heel simpel zegt een regionaal product te hebben en ze kunnen geen naam en toenaam noemen dan mag je twijfel hebben aan de betrouwbaarheid van de verkoper

Geef een reactie